Jotunheim Multibit DAC\/HPA<\/a> kosztuje 599 USD lub mniej w konfiguracji delta-sigma<\/a>. Jest to fantastyczna propozycja dla maniak\u00f3w komputer\u00f3w stacjonarnych, kt\u00f3rzy s\u0105 zainteresowani wyj\u015bciem z dongle-DAC\/HPA, takiego jak AudioQuest DragonFly<\/a>.<\/p>\n Jotunheim jest wyposa\u017cony w dwa wyj\u015bcia: wyj\u015bcie zbalansowane XLR i wyj\u015bcie niezbalansowane \u0107wier\u0107 cala. Moc wyj\u015bciowa XLR zmienia si\u0119 z 500 mW przy 600 omach do 7,5 wat\u00f3w przy 16 omach. Gniazdo 3,5 mm zapewnia 175 mW przy 600 omach do 2,5 wata przy 16 omach. Ca\u0142kowite zniekszta\u0142cenie harmoniczne wynosi 109 dB.<\/p>\n Przez ostatnie cztery miesi\u0105ce, odk\u0105d go otrzyma\u0142em, jestem bardzo zadowolony z jego dzia\u0142ania. U\u017cy\u0142em go do nap\u0119dzania trzech zestaw\u00f3w s\u0142uchawek, pocz\u0105wszy od otwartych planarnych magnes\u00f3w MrSpeakers Ether Flow<\/a> po zamkni\u0119te plecki Aeon Flow, a tak\u017ce HD700 Sennheisera<\/a>. Moim jedynym \u017ar\u00f3d\u0142em by\u0142 streamer Raspberry Pi Roon-Ready DIY.<\/a><\/strong> Aby skorzysta\u0107 z wyj\u015b\u0107 XLR, kupi\u0142em kable Moon Audio Black Dragon na rynek wt\u00f3rny do wszystkich trzech s\u0142uchawek.<\/p>\n Na pierwszy rzut oka Jotunheim zapewnia dwa du\u017ce ulepszenia w stosunku do stosu Modi Schiit, kt\u00f3rego u\u017cywa\u0142em wcze\u015bniej. Po pierwsze, jak ju\u017c wspomnia\u0142em, s\u0105 wyj\u015bcia zbalansowane i znacznie zwi\u0119kszona moc wyj\u015bciowa. Dodatkowo zasilaczem Jotunheima jest transformator 48VA z sze\u015bcioma stopniami dyskretnej regulacji i oko\u0142o 70 000 uF ca\u0142kowitej pojemno\u015bci filtra. To ogromny krok naprz\u00f3d w stosunku do zasilacza \u015bciennego Modi.<\/p>\n Podczas gdy ta\u0144sz\u0105 alternatyw\u0105 dla uk\u0142adu delta-sigma DAC Jotunheima jest AK4490 wyprowadzaj\u0105cy PCM do 192\/24<\/a>, zastrze\u017cony multibit Schiit jest okre\u015blany jako zoptymalizowany pod wzgl\u0119dem czasu i cz\u0119stotliwo\u015bci filtr DSP \u201eComboburrito". Nie pytaj. Nie wiem, co to znaczy. Nie trzeba dodawa\u0107, \u017ce jest opatentowany i nie jest u\u017cywany przez \u017cadn\u0105 inn\u0105 firm\u0119, a Schiit jest bardzo ch\u0119tny do ochrony swoich zastrze\u017conych informacji. Wielobitowy uk\u0142ad DAC wysy\u0142a r\u00f3wnie\u017c sygna\u0142y do \u200b\u200b192\/24, a Moffat wielokrotnie powtarza\u0142, \u017ce nie jest zainteresowany wy\u017cszym poziomem w por\u00f3wnaniu z wyj\u015bciem PCM, integracj\u0105 DSD lub MQA. To s\u0105 przerwy, kiedy p\u0142acisz oko\u0142o 600 USD za zab\u00f3jcze przetworniki DAC\/HPA.<\/p>\n Wydajno\u015b\u0107 Zar\u00f3wno Modi, jak i Jotunheim wykazuj\u0105 ponadprzeci\u0119tn\u0105 szczeg\u00f3\u0142owo\u015b\u0107, \u015bwietn\u0105 separacj\u0119, scen\u0119 d\u017awi\u0119kow\u0105 i mocne basy. Moc wyj\u015bciowa Jotunheima jest wi\u0119cej ni\u017c wystarczaj\u0105ca i w wi\u0119kszo\u015bci przypadk\u00f3w osi\u0105ga\u0142em pr\u00f3g b\u00f3lu przy g\u0142o\u015bno\u015bci znacznie przekraczaj\u0105cej 40 procent, a w tym momencie nie by\u0142o dostrzegalnych zniekszta\u0142ce\u0144.<\/p>\n Jak zwykle opar\u0142em si\u0119 na kilku standardowych albumach, z kt\u00f3rymi by\u0142em dobrze zaznajomiony w tej recenzji, pierwszym z nich by\u0142 epicki album Yes Fragile<\/a>. Pierwotnie wydany w 1971, s\u0142ucha\u0142em tego na Redbook CD i winylu przez wiele lat, aktualna wersja, kt\u00f3r\u0105 pr\u00f3bowa\u0142em, to 96\/24 do pobrania z HDTracks.com. Moim skromnym zdaniem ten album jest magnum opus progresywnego rocka lat siedemdziesi\u0105tych i jest albumem bardzo niedocenianym pod wzgl\u0119dem jako\u015bci nagrania.<\/p>\n Jotunheim Multibit pozwala pos\u0142ucha\u0107 oddechu Jona Andersona do mikrofonu podczas inauguracji \u201eLong Distance Runaround”, czego nigdy nie s\u0142ysza\u0142em w innej wersji. S\u0142uchaj\u0105c tego utworu, od razu zaskoczy\u0142a mnie gra na gitarze Steve’a Howe’a i chcia\u0142bym sobie wyobrazi\u0107, \u017ce mog\u0142em powiedzie\u0107, \u017ce gra\u0142 sw\u00f3j znak firmowy 1964 Gibson ES-175<\/a>. Niesamowita linia basu Chrisa Squire’a przebija\u0142a si\u0119 przez puszki z du\u017c\u0105 ilo\u015bci\u0105 niskich ton\u00f3w, a klawisze Tony’ego Kaye’a brzmia\u0142y absolutnie fantastycznie przez Jotunheima.<\/p>\n![\"Schiit](\"https:\/\/mediadoma.com\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/post-52695-62ef02d6bbed9.jpg\")
<\/a><\/p>\n![\"Schiit](\"https:\/\/mediadoma.com\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/post-52695-62ef02d9ad6fa.jpg\")
<\/a><\/p>\n![\"Schiit](\"https:\/\/mediadoma.com\/wp-content\/uploads\/2022\/08\/post-52695-62ef02dca4352.jpg\")
<\/a><\/p>\n
\n<\/strong>Po oko\u0142o 100 godzinach niekrytycznego s\u0142uchania przez Jotunheim i wielu innych godzinach z Modi Multibit, czu\u0142em si\u0119 na tyle komfortowo z d\u017awi\u0119kiem domu Schiita, aby zacz\u0105\u0107 zag\u0142\u0119bia\u0107 si\u0119 w powa\u017cne oceny.<\/p>\n