Recenzja 42-calowego telewizora plazmowego Philips Ambilight

Kiedy firma Philips po raz pierwszy wprowadziła technologię Ambilight, (ku mojemu zdziwieniu) bardzo mi się to podobało. Ta pierwsza 42-calowa plazma, którą testowałem, kosztowała wtedy około 8 000 USD i była całkiem dobra jako plazma – ale nie świetna, czerpiąc większość z funkcji Ambilight. Dla tych, którzy nie znają funkcji Ambilight, jest to para świetlówek zamontowanych po obu stronach plazmy, które rzucają światło na zewnątrz z boków urządzenia.

Światła te mogą pozostać ustawione na jeden konkretny kolor lub szybko zmieniać kolor, aby dopasować go do dominującego koloru na ekranie, aby stworzyć iluzję rozciągnięcia granic ekranu na pomieszczenie. Zawsze zalecano włączanie światła za telewizorem, aby złagodzić zmęczenie oczu w ciemnym pokoju. Funkcja Ambilight wykorzystuje ten pomysł i wbudowuje go w urządzenie, a także nadaje ciekawy akcent dzięki dynamicznemu oświetleniu. Widz ma do wyboru wyłączenie świateł, użycie świateł zgodnie z pierwotnymi zaleceniami – jako podświetlenie w celu zmniejszenia zmęczenia oczu – lub użycie funkcji dynamicznej.

Unikalne funkcje
Kiedy Philips wysłał mi drugą generację swojej 42-calowej plazmy Ambilight, byłem raczej zaskoczony, gdy okazało się, że cena detaliczna spadła o ponad połowę do 3000 USD. Jest kilka obszarów, w których ewidentna jest redukcja kosztów, takich jak utrata fantazyjnego szklanego i stalowego podnóżka, który został zastąpiony konwencjonalnym metalowym. Istnieje kilka innych nieco mniej fantazyjnych akcentów, takich jak tylko zielona dioda LED z przodu, gdy plazma jest włączona, ale poza tym urządzenie nadal przedstawia bogate, nowoczesne detale, które są powszechne w dzisiejszych modelach Philipsa. Głośniki znajdują się z boku ekranu, a jednostki Ambilight znajdują się na zewnątrz głośników, skierowane w stronę ściany. To urządzenie najlepiej zamontować na ścianie, ponieważ uzyskasz pełny efekt świetlny.

Ta konkretna jednostka wykorzystuje matrycę 16:9 1024×768 pikseli, więc jest uważana za prawdziwy telewizor HD, ponieważ jest w stanie wyświetlić natywny sygnał 720p. Prawdziwie znający się na rzeczy z was zauważą, że 1024 nie zapewnia właściwych proporcji 16: 9 przy rozdzielczości 768, ale to dlatego, że ten panel wykorzystuje owalne piksele. Stało się to bardzo powszechną rozdzielczością w przypadku 42-calowych paneli i ogólnie wydaje się, że działa całkiem dobrze.

Pilot to ładne, ciężkie, eleganckie urządzenie z aluminiową płytą na górze. Chociaż nie jest podświetlany, ma dość wyraźne, dobrze rozmieszczone przyciski i pozwala uniknąć miliona przycisków, które wyglądają tak samo. Pilota można również zaprogramować do obsługi wielu innych urządzeń, takich jak magnetowid lub odtwarzacz DVD, chociaż wolałbym, aby nie miał dla nich dyskretnych przycisków zamiast jednego, który przełącza się między opcjami.

Instalacja/ustawienie/łatwość użytkowania
Muszę powiedzieć, że miło jest wreszcie zobaczyć, jak plazmy są standardowo wyposażone w podstawkę. Zawsze wydawało mi się trochę głupie, że trzeba kupić uchwyt ścienny lub podnóżek oddzielnie od urządzenia. Podnóżek był dość łatwy do ustawienia, ale ostrzegam, że jest to praca dla dwóch osób.
Skonfigurowałem ten telewizor plazmowy z odtwarzaczem DVD Marantz DV-9500 wyświetlającym 720p przez kabel Tributaries HDMI i skrzynkę kablową Time Warner HD wyświetlającą HD przez zestaw kabli komponentowych Tributaries. To urządzenie jest standardowo wyposażone w dwa złącza HDMI kompatybilne z szyfrowaniem HDCP, a także w dwa wejścia komponentowe. Lista funkcji nadal imponuje wbudowanymi tunerami NTSC (telewizja analogowa) i ATSC (telewizja cyfrowa). To sprawia, że ​​jest to telewizor prawdziwie wysokiej rozdzielczości, ale nie miałem okazji przetestować go z sygnałami nadawczymi. Jest również kompatybilny z CableCard.

Konfiguracja tego urządzenia jest naprawdę bardzo łatwa, ponieważ menu konfiguracji Philips jest duże, łatwe do zrozumienia i jeszcze łatwiejsze w nawigacji. Nadal jest jednym z najlepszych w branży. Funkcja automatycznego programowania znajdzie wszystkie dostępne kanały OTA, jeśli korzystasz z wewnętrznego tunera. Pełna kontrola użytkownika jest obecna dla kalibracji kolorów i obrazu, do której użyłem Video Essentials. W razie potrzeby dostępne są również zaawansowane elementy sterujące do indywidualnej korekcji RGB. Telewizor był całkiem dobry po wyjęciu z pudełka i nie był szczególnie trudny do skalibrowania.

Jedną z bardzo interesujących funkcji tego urządzenia jest Pixel Plus 2. Jest to zastrzeżony przez firmę Philips system usuwania przeplotu, interpolacji i skalowania źródeł w celu uzyskania bardziej wyrazistego obrazu i, jak twierdzą, bliższego wysokiej rozdzielczości. Oryginalny Pixel Plus był przeznaczony głównie do źródeł analogowych, ale Pixel Plus 2 może być używany ze wszystkimi źródłami, zarówno analogowymi, jak i wysokiej rozdzielczości. Oryginalny Pixel Plus był interesujący, ponieważ sprawiał, że obrazy były wyraźniejsze i żywsze, a Pixel Plus 2 wygląda jeszcze lepiej. Jedynym problemem jest to, że część procesu sprawia, że ​​obraz wygląda bardziej jak wideo, a mniej jak film, a także są pewne problemy z tym, jak obrazy poruszają się na ekranie. Czasami ruch po prostu nie wydaje się naturalny. Te problemy są całkowicie niezauważalne podczas oglądania wiadomości, ale są bardziej widoczne w dramacie akcji. Naprawdę nie zauważyłem tych problemów tak bardzo ze źródłami HD, bardziej ze źródłami analogowymi, a zauważyłem te efekty mniej w Pixel Plus 2 niż w pierwszej wersji. Daje to mieszany pakiet pozytywnych efektów, a użytkownik prawdopodobnie nauczy się, jak i kiedy korzystać z tej potężnej funkcji.

Ostateczne ujęcie
Po uruchomieniu tego telewizora od razu zauważyłem, że ten panel był nie tylko jaśniejszy i bardziej wyrazisty niż 42-calowy Ambilight pierwszej generacji, ale także miał lepszy poziom czerni. Po kalibracji obrazu poszedłem po prostu oglądać telewizję analogową z dekoderem telewizji kablowej i zauważyłem, że istnieją wspomniane wyżej różnice przy włączonym przetwarzaniu Pixel Plus. W wielu przypadkach stwierdziłem, że wolę przetwarzanie Pixel Plus 2 – wydaje się, że tworzy wyraźniejszy, czystszy obraz – aw wielu przypadkach problemy, o których wspomniałem wcześniej, nie przeszkadzały mi w większości programów, które oglądałem.

Jakość obrazu jest w rzeczywistości jedną z najlepszych, jakie widziałem na 42-calowym panelu HD. Byłem w stanie łatwo skalibrować kolory do poziomu NTSC i jak wspomniałem wcześniej, poziom czerni był jednym z lepszych poziomów, jakie widziałem. Czarne detale nadal nie są bajeczne, ale nigdy nie są na urządzeniu ze stałymi pikselami, więc jest to kwestia sporna. Telewizja analogowa była mniej więcej tak dobra, jak widziałem na plazmie, z trybem rozciągania, który również został udoskonalony od pierwszej generacji, aby mieć mniej rozciągania w środku i więcej na krawędziach, aby uzyskać bardziej naturalny obraz. To urządzenie ma jeden z lepszych trybów rozciągania, jakie widziałem, znacznie lepszy niż ostatnia generacja.
Przy korzystaniu ze źródeł HD jakość obrazu była bardzo dobra – nie tak wyraźna jak w przypadku panelu 1280×768, ale znacznie lepsza niż w przypadku panelu EDTV 480p. Poziom czerni jest znowu bardzo dobry i tak naprawdę nie zauważyłem zbyt wiele we wspomnianych problemach z Pixel Plus 2.

Odtwarzanie DVD było bardzo podobne do HD, ale nie tak wyraźne. Użyłem Marantza w trybie wyjścia 720p, a DVD były płynne, czyste i przyjemnie oglądało się na tym panelu.

Nadal lubię efekt Ambilight i to jest osobisty gust. Mogłem łatwo zauważyć, że niektóre z nich decydują, że ta funkcja jest po prostu sztuczna i nieważna. Dla tych ludzi Philips tworzy podobną, tańszą wersję bez Ambilight.

Ogólnie rzecz biorąc, jest to dużo osocza za 3000 USD, a ja już widziałem, jak można go kupić u głównych sprzedawców detalicznych za mniej. Jakość obrazu jest na najwyższym poziomie; Przetwarzanie Pixel Plus 2 powoduje znaczną poprawę i jest bardzo pożądane przy niektórych programach; funkcja Ambilight jest fajna i moim zdaniem pożądana; i wygląda całkiem nieźle. Powiedziałbym, że jest to wysoce zalecane.

Telewizor plazmowy Philips 42" Ambilight
16:9 1024 x 758 telewizor plazmowy wysokiej rozdzielczości
Złącza wideo: (2) HDMI
(2) Component (w tym jeden RGBHV)
(3) Composite
(3) S-Video
Wbudowane tunery NTSC/ATSC Wejście antenowe /75 omów
Kabel Interfejs karty
(2) Porty USB
Typy kart pamięci: Compact Flash, Compact Flash Type II, Memory Stick, Microdrive, MMC, Secure Digital, Smart Media
Wbudowane głośniki ze wzmacniaczem 2 x 15 W
48,8" x 26,8" x 4,1
cala 92,6 funta
sugerowana cena detaliczna: 3000 USD