Recenzja teatru MartinLogan i głośnika Ascent

Zacznijmy od nazwy: w okresie przechodzenia od producenta podrasowanej (ale absolutnie wspaniałej) pełnozakresowej elektrostatyki do dostawcy najbardziej udanych hybryd w historii, Martin-Logan stał się „firmą z logo". Tak, wszystko jest zawijane, mały ruch nadgarstka jakiegoś projektanta, który może być stylizowanym „M”, próba przedstawienia artysty przy pracy.

Jest wygrawerowany w maleńkim kawałku ramy widocznej na górze Scenariusza, w kolorze srebrnym na dole panelu elektrostatycznego Ascent, w podwyższonym srebrze poniżej głośników wysokotonowych Teatru i faktycznie przecina płytę podstawy obrotowej ramy Teatru. Założę się, że jest nawet brelok, koszulka polo i czapka z daszkiem. Firma zrobiła skok w kierunku „marki”… ale żałuję, że nie zdecydowali, czy to Martin Logan, czy MartinLogan bez miejsca. Tak czy inaczej, myślnik zniknął, a firma jest teraz czczona przez niestandardowych instalatorów i projektantów wnętrz. To nawet część zestawu.

Więc o co w tym wszystkim chodzi? Ciekawostki w najgorszym wydaniu? Uhm. Całkowicie eliminując czynnik Bitch Wife From Hell i zmieniając drogi sprzęt hi-fi w coś, nad czym warto się ślinić – w przeciwieństwie na przykład do Lamma – Martin Logan przeciwstawił się również specyficznemu prawu high-endowego audio. To ten, który stwierdza, że: Wraz z sukcesem i lepszym wyglądem przychodzi obowiązkowy, nieunikniony spadek jakości dźwięku. Produkty ML nie tylko stały się ładniejsze, ale także brzmią lepiej niż kiedykolwiek. I to jest osiągnięcie nie powtórzone nigdzie indziej w całym panteonie audio.

Przykład: nowe Martin Logan Ascent i Theatre są tak całkowicie przyjazne dla pokoju, że pomimo tego, że są znacznie większe niż Scenariusze i Kino, które zastąpiły, moja żona nie zauważyła zmiany. Można by się spierać, że to dlatego, że jest tak obojętna na hi-fi. (Pomimo bogactwa dźwięku, do którego ma dostęp, słucha małego przenośnego radia kasetowego Sony, które przerzuca z pokoju do pokoju.) A może zaprzecza. Tak czy inaczej, mnie też przekonali, kiedy argumentowałem, że nie mam nic większego w salonie o wymiarach 14 x 22 stóp. Skrypty/Scenariusze/Kino działały ładnie, dziękuję, a co mogę zyskać dzięki czemuś większemu? Jak szybko osądziłem.

Tuż przed przybyciem recenzowanego tutaj Theatre and Ascents, Gayle Sanders Martina Logana znalazł się w Wielkiej Brytanii. Chciał usłyszeć pakiet Script/Scenario/Cinema zabrzmi w moim pokoju i był pod wrażeniem: pełne uznanie dla Pedro z Absolute Sounds za to, że był najlepszym monterem w Europie. Gayle zasugerował, kiedy sprzeciwiałem się czemuś większemu, że „dźwięk będzie bardziej otwarty bez zmiany charakteru”, przy czym ten ostatni jest czymś, co bardzo cenię. Czemu? Ponieważ Full Martin to jeden z tych rzadkich systemów, który jest tak samo dobry w trybie dwukanałowym, jak w 5.1, .

Przeczytaj to ponownie, ponieważ dotyka czegoś, co podkreśla każdą anty-wielokanałową debatę słyszaną od czasu, gdy dźwięk przestrzenny podniósł głowę. To jedno mieć główne głośniki marki X w konfiguracji tylko stereo, bez innych głośników w pokoju. Ale granie w stereo to coś zupełnie innego. Ci z was, którzy znają moje bazgroły, wiedzą, że zawsze uważałem, że argument „druga para głośników w pokoju powoduje uszkodzenie mózgu” to czysta bzdura, ale mówię o tym, ponieważ jest używany przez antydomowe brygada teatralna, aby udowodnić tę żałosną tezę: że nie można mieć systemu surround, który działa dobrze dla dwóch kanałów, po prostu dlatego, że w pokoju są „dodatkowe” głośniki.

No cóż, może to po prostu nie dotyczy paneli czy elektrostatyki, ale gównianych głośników typu box produkowanych przez cyników, którzy wiedzą, że demo A/B zniweczy ich szanse. Pomyśl o tym, zanim zaczniesz walczyć o przyszłość.

Tak czy inaczej, spędziłem dużo czasu słuchając samych Ascentów w stereo, mimo że przejęły one od Scenariuszy w systemie 5.1. Skrypty wróciły do ​​Absolute Sounds, Scenariusze stały się nowymi głośnikami kanału tylnego, a jednocześnie uznano, że głośnik kanału centralnego Cinema powinien zostać zastąpiony większym kinem. [Patrz pasek boczny] Wzniesienie, które pojawia się powyżej Aeriusa, ale poniżej nowej Odysei, jest uderzeniem w środek zakresu ML i kwalifikuje się jako „do opanowania”, jeśli zdarzy ci się osiodłać BWFH: pomimo Mała powierzchnia zaledwie 13×22 cali – a 13 cali to szerokość – Ascent ma imponujący 64 cale wysokości. (Co dalej żebra wiarę, że pani K. ich nie zauważyła…)

Wywodzący się z Prodigy, który z kolei jest potomkiem Statement E2, Ascent jest w dużej mierze częścią trzeciej generacji ML. Pierwszą z nich była linia pełnozakresowa, wciąż żywa przez CLS IIz. Drugi, ewolucyjny zakres? Modele takie jak wciąż aktualne Aerius i ReQuest. Ale dzieci z Statementa przejmują stery, a Ascent, ze względu na rozmiar i cenę, wygląda na najlepiej sprzedającą się linię i praktycznie zastępuje SL3. I jest to doskonały przykład obecnego myślenia o ML.

W górnej ramie Ascenta znajduje się prawdziwie zakrzywiony panel elektrostatyczny o wysokości 4 stóp i rozproszeniu 30 stopni. Działa powyżej 280 Hz, co niektórzy mogą twierdzić, że jest wysokim punktem zwrotnym dla hybrydy, ale to nie docenia wiedzy ML w tej dziedzinie. (Dopóki ktoś mnie nie poprawi, mocno wierzę, że firma z Kansas sprzedała więcej hybryd ESL niż jakakolwiek inna marka na świecie.) Wzmocnienie elementu ESL w jednostce bazowej/basowej, która działa jak stojak na regulowanych nóżkach z kolcami, to skierowany do przodu 10-calowy głośnik niskotonowy o dużym skoku i dużym skoku z membraną o dużej sztywności. Działa do 35 Hz i łączy się z ESL, aby zapewnić Ascentowi czułość 90 dB/1 W, przy impedancji 4 omów.

Zgodnie ze zwyczajem niektórych audiofilów, Ascent – ​​w przeciwieństwie do scenariusza i scenariusza – może być bi-amping lub bi-wired. Tył komory nierezonansowej jest wyposażony w dwie pary najbardziej rozsądnych zacisków, jakie kiedykolwiek widziałem, ale próbka testowa nie zawierała mostków i chciałem użyć ich w trybie single-wire. Nie ma to nic wspólnego ze złośliwością ML; jest to zabronione na terytoriach CE z jakiegokolwiek głupiego powodu, który belgijska szumowina ugotowała, by dręczyć producentów głośników. W ten sposób wstawiłem linki pomostowe Transparent, które mają aprobatę ML. Gdyby tego nie zrobili, Karen Sumner pobiłaby Gayle Sanders. Z tyłu Ascenta znajduje się również obrotowe oznaczenie „Bass Control”, które tłumi bas o 3 dB, jeśli użytkownik czuje, że w pomieszczeniu jest za dużo energii o niskim poziomie; Użyłem ich w pozycji „płaskiej”.

Przeczytaj więcej o wydajności głośników MartinLogan na stronie 2.

Jak zawsze, głośniki wyglądają bez zarzutu. W górnym segmencie
znajduje się przezroczysty element imprezowy w błyszczącej, czarnej perforowanej
części, reszta jest matowo-czarna, a boki są wyposażone w
łatwe do wymiany drewniane wstawki ozdobne, które łagodzą posępność. Do wyboru
są różne rodzaje drewna dębowego, wiśniowego, barwionego na anodynie, klonu, orzecha
– ciężko byłoby nie znaleźć pasującego do swojego wystroju. Szczególnie
miłym akcentem jest maleńka czerwona dioda LED widoczna tylko w
dolnej części „klatki”, gdy odbierany jest sygnał. Doceniona
będzie subtelna lampka kontrolna, informująca, że
​​Ascenty są zasilane z sieci. Może mogliby się zapalić
„M” w kolorze jasnoniebieskim? Och, i potrzebują co najmniej 24 godzin zasilania
z zimna, zanim zabrzmią najlepiej; Zawsze zostawiam je podłączone
.

Gayle nie żartował, kiedy powiedział, że mogę po prostu wpaść do Theater
and the Ascents bez konieczności ponownego dostrajania ustawień procesora Lexicon MC-1 .
Oprócz zmiany przez Pedro ustawienia tylnych głośników
z „dużego głośnika” na „mały”, co zaowocowało większym uderzeniem,
wszystko – w tym względne poziomy – pozostało bez zmian. Reszta
systemu obejmowała mój wczesny odtwarzacz DVD Region 1 Pioneer DV-414 i odtwarzacz
„combi” Region 2 Pioneer DVL-919E, wzmacniacze mocy Acurus i Marantz
oraz źródła, w tym Sky przez dekoder Panasonic, kilka
magnetowidów i stary tuner Trio LO-1T. Również do A/V użyto solidnego,
niezawodnego REL Strata III – prawdziwego konia pociągowego mojego systemu.

Zasilone wyborem „audiofilskich” płyt, w tym wieloma pozłacanymi
płytami CD i specjalnymi 96/24 z Classic, Ascenty zostały poddane
próbie w stylu stereo z wyłączonymi innymi kanałami wzmocnienia
– a nie tylko wyciszonymi. Wzniesienia przyniosły do ​​stołu ponad i
poza Scenariusze poczucie wielkości, niezależnie od rodzaju
muzyki i nie dotyczy to tylko dzieł orkiestrowych. (Lub swagger A/V
, jeśli o to chodzi.) Brzmienie, faktura – był to ten sam
czysty, czysty i niezwykle otwarty dźwięk, którego oczekuję od wszystkich
elektrostatyków, ale z zagadkową premią jeszcze bardziej prawdziwego
basu… i bez wyraźnego przejścia ze stożka do ESL.

To jest obszar, w którym cynicy oczekują, że ML zakończy się niepowodzeniem, a jednak to właśnie tam
ML udowadnia raz po raz, że mieszanie się ras działa. Sama waga
przekazywana przez 10-calowy przetwornik, poniżej pajęczej chwały ESL: świadczy to
o audiofilskiej, naładowanej komponentami sieci zwrotnicy ML, dbałości o szczegóły i czystego doświadczenia, aby uniemożliwić wykrycie
punktu przejścia .
Wynika to w dużej mierze ze sposobu, w jaki
firma poradziła sobie z różnymi charakterystykami dyspersji
panelu elektrostatycznego i stożka skierowanego do przodu; zakrzywiona górna część
nie jest przypadkiem, a system jest całkowicie wolny od sadyzmu.

Z drugiej strony, pomimo komentarza Gayle’a, że ​​ogólny
charakter Wzniesienia wykazywałby rodzinny związek ze Scenariuszem,
Wzniesienie wydawało się znacznie bardziej ciepłe i niewyraźne (w dobrym znaczeniu, a nie
złym), co nie jest zaskakujące, jeśli wziąć pod uwagę, że Gayle jest
prawdopodobnie najmądrzejszym romantykiem w branży. Dźwięk przez dwa kanały był
pozbawiony krawędzi, bez tendencji do powodowania zmęczenia słuchacza, a
rozpiętość lewa-prawa/przód-tył była ogromna i płynna. Możesz pławić się w
tym, co dzieje się pomiędzy.

Wszystko to zadziałało ze świetnym skutkiem, gdy pojawił się Teatr, Scenariusze
i REL. Steve Harris, który słyszał poprzedni system
i był pod odpowiednim wrażeniem, zauważył, że pojawienie się Ascent and
Theatre zmieniło – nie, podniosło system do całego „nutherowego”
poziomu. Mimo że możliwości okrążania były już całkowicie
przekonujące, wersja Ascent/Theater dodała więcej wypełnienia, większe poczucie
wysokości obrazu i znacznie lepsze pozycjonowanie. Mogę sobie tylko wyobrazić, co
zrobiłaby wersja 6.1 z kinem z tyłu.

A dla purystów wśród was? Najlepsza ilustracja
całościowego pakietu Martina Logana pochodzi nie z hollywoodzkich
hitów, ale z programu muzycznego na żywo: nadużywanego (ale
zasłużenie) DVD Eagles. Wypróbowano zarówno ścieżki DTS, jak i
czyste, 2-kanałowe ścieżki PCM i oba zademonstrowały swoje
własne zestawy zalet; wyraźnie, koncert na żywo korzysta z dyskretnych
dźwięków publiczności. Steve był pod wrażeniem – pamiętajcie, ten facet dopiero co
zaakceptował, że istnieje życie poza mono 78 – i zgodził się ze mną, że
stereo PCM przez odpowiedni procesor to prawdopodobnie wszystko, czego kiedykolwiek potrzebowaliśmy.
Tak, high-endowe źródła cyfrowe z Logansa były dobre: ​​wystarczająco, by żałować, że SACD i DVD-A po prostu zniknęły.

Najlepsze zostawiłem na koniec. Aż do momentu napisania recenzji
nie sprawdziłem ceny Ascenta. Zawsze staram się tego nie robić, ponieważ
nie chcę, aby cena wpływała na moje odsłuchy; trzymaj go do
końca, a twoje reakcje na dźwięk będą czystsze. Ku mojej absolutnej
radości głośniki kosztują o wiele mniej, niż się spodziewałem: 3897
za parę. Kategorycznie założyłem minimum 5000.
Nadal nie są tanie, ale liczę, że masakrują przybyszów w granicach 1500 w
obie strony. Bądźcie pewni, nie chcę nawet niczego więcej, bez względu na to, jak wiele
Prodigy lub Odyssey mogą dodać do formuły. Ascent jest
po prostu „właściwy” na wszystkich deskach.

A potem jest stylizacja…

Absolute Sounds, 58 Durham Road, Londyn SW20 0DE. tel. 0181 971 3909, faks 0181 879 7962

PASEK BOCZNY: Martin Logan Theatre Kanał centralny Głośnik
„Teatr” to nazwa nowego flagowego kanału centralnego firmy, który
zastępuje Logos i pojawia się nad kinem. W przeciwieństwie do tego ostatniego, w
którym zastosowano panel ESL o wklęsłej krzywej, element ESL Theater
jest wypukły. Zamiast pary bocznych jednostek basowych o przekątnej 5,25 cala,
nowy głośnik ma kilka jednostek o przekątnej 6,5 cala. I tam, gdzie Kino
ma pojedynczy 1-calowy głośnik wysokotonowy z kopułką działający powyżej 3,5 kHz, Kino
ma trzy, zamontowane w pionowym łuku w module środkowym i
przechodzące z elektrostatycznego przy 3 kHz. Zwróć uwagę, że w obu
projektach głośników centralnych Martina Logana głośniki niskotonowe działają z częstotliwością do 300 Hz.

Poza tym, że kosztował więcej – 2498 w porównaniu z 1498 w kinie –
Teatr jest znacznie większy i znacznie cięższy. Podczas gdy kino zajmuje
uporządkowaną przestrzeń 10×33,5×10,5 cala (HWD) i waży 28 funtów, Teatr zajmuje
imponujące 13x43x11,5 cala (HWD) i waży poważne 57 funtów. Ale
jest mały bonus: wspornik obrotowy, który umożliwia również
montaż na ścianie, jest integralną częścią teatru; podobne wyposażenie do
Kina kosztuje dodatkowo 450. Moja rada? Jeśli chciałbyś w sumie kupić
kino i wspornik w 1948 r., masz miejsce, zaoszczędź kolejne 550 na Teatr.

Jest lepszy w każdym obszarze, zwłaszcza w charakterystyce dyspersji
i rozproszeniu dźwięku. Lokalizacja dźwięków ze środkowej pozycji jest bardziej
precyzyjna, trzy głośniki wysokotonowe tworzą większe „okno”, dzięki
czemu działa lepiej niż jakikolwiek inny głośnik centralny, który mogę nazwać, co
powinien zrobić głośnik centralny: zapewniać wyraźny dialog niezależnie od warunki
ustalone przez film. Było to najbardziej godne uwagi w
sytuacjach takich jak finałowa bitwa, kiedy system musiał poradzić sobie z bombastyczną muzyką, bitwa brzmi najbardziej przekonująco od czasu .
A jednak nawet dialog sotto voce był wyraźny i słyszalny. Myślałem, że
Wzniesienia zmieniły mój zestaw kina domowego, ale po zastanowieniu
Teatr właściwie zasługuje na uznanie.