Recenzja amplitunera AV Yamaha Aventage RX-A770

Prawie od pierwszego momentu, w którym wyciągnąłem amplituner AV Yamaha Aventage RX-A770 z opakowania, natychmiast zacząłem zmagać się z tym, do którego kategorycznego pudełka go włożyć. W końcu rynek AV jest tak różnorodny i ekspansywny, że recenzent prawie nie ma innego wyboru, jak tylko kategoryzować, segmentować i segregować przed rozpoczęciem właściwej oceny. Mianowicie: system głośników kina domowego CG3 5.2 firmy RSL to całkiem wyjątkowy zestaw głośników. Podobnie jak system 5.2 zbudowany wokół wież Triton One firmy GoldenEar Technology. Ale przy cenie nieco poniżej 1500 USD wydajność, ergonomia i wartość tego pierwszego nigdy w trakcie testu nie będą porównywane bezpośrednio z cechami tego drugiego. Pasują do różnych kategorycznych pudełek.

Po co więc zmagać się z RX-A770? Cóż, z jednej strony jest to siedmiokanałowy amplituner AV na rynek masowy za 650 dolarów. Z drugiej strony jest to część serii Aventage firmy Yamaha, która obiecuje zapewnić wyższy poziom kunsztu, inżynierii, konstrukcji i czystości tonalnej. To dwa świetne pudełka do wyboru – ale dwa bardzo różne pudełka. Rzecz w tym, że RX-A770 tak naprawdę nie pasuje do nich w pełni. Tak więc, jeśli w trakcie tej recenzji wydaje mi się, że jestem ciągnięty w kilku różnych kierunkach, musisz mi wybaczyć – ponieważ mój kategoryczny mózg faktycznie jest uwikłany w grę w przeciąganie liny.

Kilka przykładów: podczas gdy RX-A770 korzysta z wielu rzeczy, które sprawiają, że amplitunery Aventage są tym, czym są – fantazyjnych wypustek, piątej stopy pośrodku urządzenia dla większej stabilności, sztywnej konstrukcji – brakuje również niektórych punktów sprzedaży z górnej części linii: lepsze zaciski, bardziej wyszukane kondensatory i rezystory oraz przetworniki cyfrowo-analogowe ESS SABRE. RX-A770 opiera się zamiast tego na konwersji cyfrowo-analogowej Burr-Browna, bardziej powszechnej w odbiornikach serii RX-V i TSR. W przeciwieństwie do swoich większych braci, RX-A770 nie ma również możliwości pomiaru wielopunktowego w systemie korekcji pomieszczenia i konfiguracji głośników YPAO RSC.

Ale odłóżmy na chwilę kwestię pudełek i porozmawiajmy o RX-A770 na własnych warunkach. Odbiornik jest całkiem dobrze wyposażony, z sześcioma wejściami HDMI (jedno na przednim panelu) i jednym wyjściem – wszystkie z obsługą HDR10, Dolby Vision i Hybrid Log-Gamma HDR (poprzez aktualizację oprogramowania układowego). Trzy z wejść są zgodne z ochroną przed kopiowaniem HDCP 2.2. Dla tych z was, którzy nadal mają starsze źródło wideo lub dwa, które bawią się w domu, ucieszycie się, słysząc, że RX-A770 zawiera jedno kompozytowe i jedno komponentowe wejście wideo (w dzisiejszych czasach to rzadkość), z których oba są skalowane i przesyłane przez HDMI.

Odbiornik posiada dekodowanie Dolby Atmos i DTS:X oraz wbudowany Bluetooth i Wi-Fi, z obsługą AirPlay, Spotify Connect, TIDAL, Deezer, Pandora, Napster i SiriusXM. Nic dziwnego, że obsługuje bezprzewodową platformę muzyczną multiroom MusicCast firmy Yamaha i może obsługiwać różne formaty plików audio o wysokiej rozdzielczości, w tym DSD 2,8 MHz/5,6 MHz, FLAC, WAV, AIFF do 192 kHz/24 -bit i Apple Lossless do 96/24.

Moc znamionowa odpowiada temu, czego można oczekiwać od odbiornika w tym przedziale cenowym, z oceną „Maksymalnej efektywnej mocy wyjściowej" wynoszącej 160 watów. Brzmi to dość mocno, dopóki nie zdasz sobie sprawy, że jest to napędzane jednym kanałem, przy 1 kHz, z oszałamiającym 10-procentowym całkowitym zniekształceniem harmonicznym. Przy sygnale 1 kHz i zasilaniu dwóch kanałów liczba ta spada do 110 watów przy obciążeniu 8 omów, przy 0,9% THD. Pełnozakresowe sterowanie dwoma kanałami zapewnia moc znamionową 95 watów na kanał (osiem omów, 0,06 procent THD). Jak możesz sobie wyobrazić, aż do pięciu lub siedmiu napędzanych kanałów i patrzysz na stosunkowo niską moc wyjściową na kanał. Aby przedstawić rzeczy w namacalny sposób dla tych z was, którzy nie są maniakami liczb, RX-A770 zawiera wystarczającą ilość soku, aby od czasu do czasu napędzać wspomniany wcześniej system głośników kina domowego CG3 5.2 firmy RSL (czułość 87 dB). bardzo krótki szczyt 95 dB bez zauważalnego obciążenia w moim systemie kina domowego w sypialni o wymiarach 13 na 15 stóp, ze mną siedzącym mniej więcej dwa metry od przednich głośników. To prawdopodobnie więcej niż wystarczające dla większości kupujących kino domowe na rynku za odbiornik poniżej 700 USD. Aby uzyskać bardziej szczegółowe omówienie, dlaczego tak się dzieje, zapoznaj się z naszym artykułemJak wybrać odpowiedni wzmacniacz do głośników (lub odwrotnie).

Podłączenie
Jeśli niedawno zainstalowałeś odbiornik Yamaha, prawdopodobnie nie ma tu zbyt wiele, co mogłoby Cię zaskoczyć. Jeśli jednak minęło kilka lat odkąd przeglądałeś menu Yamahy, interfejs użytkownika RX-A770 może być szokiem. To wszystko jest bardzo graficzne, bogato ilustrowane, kolorowe i żywe – nieco przypominające mobilny interfejs użytkownika Savant. Jest również ułożony trochę inaczej niż można by się spodziewać, ale nie trzeba długo czekać, aby zaaklimatyzować się w sposobie działania Yamahy. Oczekuję, że za pięć lat wszystkie interfejsy odbiorników AV będą wyglądały. Trzeba przyznać, że neofici kina domowego mogą uznać wszystkie opcje za nieco przytłaczające, ale dotyczy to obecnie wielu amplitunerów AV na masową skalę.

Jakie opcje? Po pierwsze, liczba potencjalnych konfiguracji głośników jest ogromna. RX-A770 nie ma wyjść przedwzmacniacza, więc nic nie stoi na przeszkodzie, aby przypisać zewnętrzny wzmacniacz. Jednak oprócz typowych konfiguracji 7.1, 5.1.2 i 5.1+powered-zone-2 (między innymi), znajdziesz również ustawienia wstępne, które pozwalają umieścić głośniki surround z przodu pomieszczenia, obok lub nad przednim gniazdem sieciowym i nadal ciesz się pozorami wypełniającego pomieszczenie dźwięku przestrzennego – dzięki przetwarzaniu podobnemu (ale szczerze lepszemu niż) w przetwarzaniu dźwięku przestrzennego, które można znaleźć w wielu listwach dźwiękowych. Testowałem tę konfigurację wystarczająco długo, aby potwierdzić, że faktycznie nie jest do niczego, zanim zdecydowałem się na bardziej tradycyjną konfigurację 5.1.2 (opierając się na RSL CG3 5. 2 System głośników kina domowego wraz z parą głośników GoldenEar SuperCinema 3 zamontowanych na suficie), a później bardziej uproszczony system pięciokanałowy. (RX-A770 ma dwa wyjścia przedwzmacniacza subwoofera, ale traktuje je jako jedno wyjście, więc nie uważam go za prawdziwy 7.2-kanałowy amplituner.)

Jak wspomniano powyżej, w RX-A770 brakuje wielopunktowego systemu korekcji pomieszczenia i konfiguracji głośników YPAO, który można znaleźć we wszystkich amplitunerach Aventage powyżej tej ceny w ofercie. Polegałem na statywie do pomiaru pokoju w jednej pozycji, co zajęło mi zaledwie kilka sekund. Można powiedzieć, że wyniki były w najlepszym razie przyzwoitym punktem wyjścia. Jeśli chodzi o konfigurację głośników, YPAO RSC zdecydował, że mój głośnik centralny i głośniki przestrzenne powinny być ustawione na pełny zakres (nie!) i nalegał na punkt podziału 60 Hz dla głośników, które ustawiono na małe. W tym systemie punkt podziału 100 Hz jest znacznie bliższy ideałowi, a nie ma w zestawie głośnika szerokopasmowego. Opóźnienia moich trzech przednich głośników również wymagały poważnego dostrojenia, a system ustawił poziomy moich przednich prawych i prawych głośników surround o około cztery dB za nisko,

Jeśli chodzi o korektę pokoju, YPAO RSC właściwie nie wykonał w połowie złej pracy z niewielkimi poprawkami. Jak rozumiem, YPAO RSC stosuje filtry odpowiedzi impulsowej do głośników głównych, a korektor parametryczny do wszystkich głośników, w tym subwoofera. Przy tych ostatnich można majstrować, ale przy tych pierwszych nie. Spośród różnych krzywych dostarczonych przez firmę Yamaha (płaska, naturalna i frontowa) stwierdziłem, że Front ma najmniej negatywny wpływ na scenę dźwiękową i barwę systemu jako całości, a ponadto ma pozytywny wpływ na zrozumiałość dialogów (w porównaniu z ustawieniem Pass-through), więc to był mój wybór. Naturalny natomiast przyciemnił barwę przedniej sceny dźwiękowej i ograniczył obrazowanie, a Flat wprowadził do dialogów gardłową jakość, która w ogóle mi nie pasowała.

Tak więc sklonowałem ustawienia Front do opcji Ręczny korektor parametryczny (która, jak rozumiem, kopiuje również wszelkie filtry odpowiedzi impulsowej) i wprowadziłem poprawki. Opierając się po prostu na YPAO RSC, nie dokonywano żadnych automatycznych regulacji subwooferów poniżej 46 Hz i użyto tylko trzech z dostępnych siedmiu pasm PEQ. Ustawienie Manual pozwoliło mi dodać kilka niezbędnych poprawek, które wyniosły nie więcej niż dwa dB przy 22 Hz (Q=0,5) i trzy dB przy 90 Hz (Q=1). Ręczny PEQ umożliwia regulację do 15,6 Hz, jeśli to konieczne. Ostatecznie jednak byłbym zadowolony z obsługi częstotliwości basowych przez YPAO RSC w moim pokoju bez ręcznego dostrajania, gdyby nie było takiej możliwości.

Ci z was, którzy nie interesują się zaawansowanymi systemami sterowania, mogą nie uznać tego za szczególnie interesujące, ale uważam, że sterownik Yamaha Control4 dla RX-A770 jest jednym z lepszych sterowników IP, jakie zainstalowałem od dłuższego czasu. Co go wyróżnia? Po pierwsze, sterownik traktuje wyjścia Strefy 1 i Strefy 2 jako dwa oddzielne urządzenia, co ułatwia zarządzanie łącznością, jeśli korzystasz z wielu stref. Po drugie, jest to niesamowicie dobrze udokumentowany sterownik, obejmujący prawie każdy aspekt konfiguracji i instalacji dokładnie i wyraźnie.

RX-A770 współpracuje również z aplikacją Yamaha AV Controller App dla urządzeń z systemem iOS i Android, która fantastycznie upraszcza sterowanie urządzeniem. Oferuje proste cyfrowe odtworzenie fizycznego pilota odbiornika, co jest przydatne, jeśli chcesz zagłębić się w menu i tym podobne. Jednak w codziennej pracy znacznie łatwiej jest po prostu trzymać się graficznego wyboru wejścia, który zapewnia bezpośredni (i ilustrowany) dostęp do wejścia i wyboru DSP, a także poręczny suwak regulacji głośności u dołu ekranu.

W sytuacjach, gdy używasz RX-A770 jako części domowego systemu strumieniowego przesyłania muzyki, amplituner współpracuje również z aplikacją Yamaha MusicCast, dokładnie w taki sam sposób, jak inne głośniki i soundbary (jak ostatnio recenzowany YSP- 5600) w tym ekosystemie. Spośród wszystkich zastrzeżonych cyfrowych systemów muzycznych z wieloma pomieszczeniami, które do tej pory testowałem, MusicCast zdecydowanie ma przewagę pod względem bezbolesnej konfiguracji i łatwości użytkowania, chociaż nadal jest jednym z najbardziej ograniczonych pod względem obsługiwanych usług przesyłania strumieniowego. Dodanie RX-A770 do systemu MusicCast to niewiele więcej niż wciśnięcie jednego przycisku w aplikacji i drugiego z przodu samego odbiornika. Zajmuje to zaledwie kilka sekund. W ciągu kilku miesięcy, które spędziłem na testowaniu różnych komponentów MusicCast, nie mam jeszcze potrzeby dodatkowego majsterkowania po wstępnej konfiguracji. To po prostu działa.

Wydajność
Niewielu z was uzna to za najbardziej ekscytujący sposób na wprowadzenie nowego odbiornika, ale RX-A770 pojawił się właśnie wtedy, gdy moja żona i ja byliśmy na końcu kolejnego maratonu w Downton Abbey(PBS) na Blu-ray. Tak więc mój pierwszy test odsłuchowy rozpoczął się w szóstym sezonie, część siódma. Od pierwszych nut kultowej partytury moje wrażenia były co najmniej pozytywne. Nawet przy dość ograniczonym materiale dwukanałowym (przetworzonym w Dolby Surround), stwierdziłem, że dostarczanie RX-A770 jest zarówno gładkie w środku pasma, jak i szczegółowe w wyższych rejestrach, z bogatym i wyrównanym dołem. Przekopując się przez notatki, które zrobiłem podczas oglądania tego odcinka, znajduję kilka wystąpień słów „otwarty i przewiewny”. To wrażenie najbardziej utkwiło mi w pamięci. Być może cechą charakterystyczną dźwięku A770 jest jego przestrzenność i duże, piękne możliwości obrazowania.

Wspomniałem o tym wcześniej, ale dobry odbiorca może sprawić ogromną różnicę w mojej zdolności do cieszenia się Downton Abbey, głównie dlatego, że każde znaczące odchylenie od przejrzystości (zarówno tonalne, jak i czasowe) utrudnia mi zrozumienie niektórych postaci – w szczególności, kucharzy, Daisy, pani Patmore, irlandzkiego zięcia Granthamów, Toma Bransona, i (z powodów, których nie potrafię rozgryźć) Henry’ego Talbota (z woli Lady Mary od szóstego sezonu). To nie był problem z RX-A770. Dialog ze wszystkimi postaciami pozostał bez wysiłku zrozumiały przez cały czas… z jednym wyjątkiem: rozdział trzeci, „At Brooklands”.

Sercem tej sekwencji jest wyścig samochodowy, który – jak na standardy 1925 – jest dość ekscytujący i – jak na standardy Downtona – dość gęsty w miksie audio. Zauważyłem, że w tych ujęciach z świszczącymi samochodami, wyjącym tłumem i narastającą orkiestracją tworzącą jeden ekspansywny melanż dźwiękowy, głosy otrzymały lekkie, ale zauważalne uderzenie w wyrazistość, czego nie ma w przypadku mojego referencyjnego sprzętu (ani Emotiva XMC-1). w kinie domowym ani w Anthem MRX 1120, który zwykle znajduje się w sercu mojego systemu audio w sypialni).

To skłoniło mnie do poeksperymentowania z różnymi trybami przetwarzania Cinema DSP 3D w RX-A770, czymś, co normalnie traktowałbym tak poważnie, jak twój przeciętny prezydencki tweet w dzisiejszych czasach. Yamaha dobrze wykorzystała swój talent do cyfrowego przetwarzania sygnału, konstruując amplituner, który twierdzi, że dodaje na przykład wirtualne głośniki prezencji lub tylne głośniki przestrzenne tam, gdzie ich nie ma, a także sprawia, że ​​umieszczone z przodu głośniki przestrzenne brzmią tak, jakby były z tyłu pokoju. Przez chwilę majstrowałem przy wirtualnych głośnikach prezencji i wirtualnych tylnych głośnikach surround, i ogólnie stwierdziłem, że te pierwsze dodają subtelny, ale przekonujący element wysokości do systemu bez głośników górnych, a te drugie mają zerowy wpływ na dźwięk mojego systemu. W obu przypadkach, Z przyjemnością stwierdziłem, że nie ma istotnego negatywnego wpływu na naturalny głos samych mówców. Szczerze mówiąc, wbrew mojemu rozsądkowi, gdyby RX-A770 był stałym rezydentem mojego systemu, utrzymałbym włączone głośniki wirtualnej obecności i całkowicie zrezygnował z instalacji głośników montowanych na suficie. Nie żeby to był równy mecz, pamiętajcie, ale jest wystarczająco blisko. A jeszcze lepiej, nie przeszkadzają w tym wentylatory sufitowe, które są wręcz koniecznością w Alabamie o każdej porze dnia o tej porze roku.

Żadne z tych majsterkowań nie miało jednak żadnego wpływu na klarowność dialogów, czego naprawdę szukałem w tej małej garstce scen, w których stanowiło to problem. Okazuje się, że poprawka była prosta: wystarczyło ściszyć głośność o kilka decybeli poniżej preferowanego przeze mnie poziomu odsłuchu. W chwili, gdy to zrobiłem, nawet akcent Bransona przeciął akcję motoryzacyjną z nieskazitelną jasnością. Jak się okazuje, wydaje się, że granie na głośniejszych poziomach po prostu wprowadzało wystarczającą ilość kolorowania, aby wywołać moje własne centralne problemy z przetwarzaniem słuchowym.

Ponownie wracam do toczącej się wewnętrznej walki, o której wspomniałem we wstępie: czy krytykuję RX-A770 za noszenie ekskluzywnej marki Aventage, jednocześnie zmagając się nieco z większą głośnością, czy też chwalę go za znacznie lepszą niż oczekiwano? klarowność, obrazowanie i przetwarzanie (przynajmniej przy mniej niż silnym poziomie odsłuchu) dla odbiornika w swoim przedziale cenowym? Prawdę mówiąc, ja też nie uważam tego za swoje miejsce. To decyzja potencjalnego kupującego. Krótko mówiąc, przy tym, co większość ludzi uznałaby za komfortowy poziom odsłuchu, A770 brzmi fantastycznie. Podkręć go tam, gdzie lubię słuchać (idealne dla ćpunów kina domowego; straszne dla teściowych), a zaczyna się trochę rozpadać, jeśli akcja jest zbyt gęsta.

Mówiąc o gęstej akcji, następnie zwróciłem uwagę na Fast & Furious 6(Universal Studios Home Entertainment). Ponownie, od pierwszej sceny, byłem pod wrażeniem namacalnego poczucia prawdziwej przestrzeni, jaką zapewnia RX-A770. Film rozpoczyna się wyścigiem Paula Walkera i Vin Diesela po krętych, krętych, wykutych w klifach drogach Teneryfy na Wyspach Kanaryjskich. W szczególności jest jedno ujęcie, zaledwie o włos poniżej minuty w filmie, w którym duet przechodzi przez krótki tunel w ciasnym zakręcie, a kamera cofa się, aby objąć całą akcję. Prawdę mówiąc, sposób, w jaki pole dźwiękowe otwiera się z ciasnego,

Oczywiście to, co dotyczyło Downton Abbey, dotyczyło Furious 6: pozostaw głośność na akceptowalnych ustawieniach, a muzyka brzmiała po prostu wspaniale, pełna i zniuansowana, podczas gdy ogólne poczucie przestrzeni sprawiło, że uśmiechnąłem się głośno. Popchnij pokrętło do poziomu, w którym bas dudnił moje niegrzeczne kawałki, a przejrzystość dialogów zaczęła odczuwać znaczny hit.

Po kilku kolejnych filmach (w tym kilku selekcjach Atmos) i rosnącym poczuciu, że te ogólne wrażenia się nie zmieniają, przeniosłem się do mojej kolekcji muzycznej, zaczynając bez konkretnego powodu od niedawnego wydania SACD Loggins & Messina’s Sittin’ W (wierność dźwięku).

Zaczynając od „Danny’s Song” w trybie Stereo Direct (tzn. bez dodatkowego przetwarzania), moje pierwsze wrażenie było takie, że zmniejszenie liczby kanałów z pięciu do dwóch z pewnością złagodziło pewne obciążenie zasilacza RX-A770. Odkryłem, że mogę popchnąć odbiornik dalej bez wprowadzania krawędzi do wokalu.

Bardziej uderzyło mnie to, jak głęboka, szeroka i zniuansowana była scena dźwiękowa bez pomocy lub uncji DSP lub przetwarzania dźwięku przestrzennego. W miarę jak instrumentacja rosła od wersu do wersu, głębia pola dźwiękowego po prostu rozszerzała się dalej w głąb pokoju. Być może to moje własne doświadczenie w wybieraniu sześciu strun, ale gitary akustyczne wyróżniały się szczególnie realistycznie nie tylko barwą, ale także harmonicznymi wydźwiękami. Czy wolałbym przesunąć gałkę głośności nieco bardziej w prawo? Obstawiasz. Ale nawet przy godnej podziwu średniej 70 dB (z okazjonalnym szczytem 85 dB) w moim pokoju o wymiarach 13 na 15 stóp, dostawa tego wspaniałego toru pozostała czysta, przejrzysta i przejrzysta.

To samo można powiedzieć o dowolnej liczbie klasycznych nagrań, które rzuciłem w odbiornik w różnych formatach. Przejście na bardziej rockową, bardziej skandalicznie mocną muzykę – a mianowicie tytułowy utwór z Girlfriend Matthew Sweeta (Zoo Entertainment) – sprawił, że na początku szukałem pokrętła głośności. Kiedy już obniżyłem to o kilka stopni, znalazłem tutaj tyle samo do pokochania. Odbiornik spisał się znakomicie z gęsto warstwowymi riffami Sweeta, zamaskowanymi od tyłu zagrywkami, a zwłaszcza z chórkami „ahhhhhohhhhhhhhhhohhh” w refrenie, których gra była niemal holograficzna.

Minusy
Poza obawami wymienionymi w dziale o wydajności, naprawdę nie mam żadnych zastrzeżeń do RX-A770 zarówno pod względem wydajności, jak i działania. Podsumowując powyższe zastrzeżenia, amplituner prawdopodobnie nie jest przeznaczony dla słuchaczy ze średnimi i dużymi pokojami odsłuchowymi, którzy tęsknią za kinem domowym na poziomie referencyjnym. To nie tyle brak mocy powstrzymuje odbiornik, ile brak czystej mocy przy wyższych poziomach odsłuchu. Przy silnym nacisku A770 stale, ale przewidywalnie wprowadza poziom podkolorowania, który może pogorszyć przejrzystość dialogów i płynność głosu.

Porównanie i konkurencja

Jeśli Yamaha RX-A770 znajduje się na Twojej krótkiej liście odbiorników do odsłuchu, prawdopodobnie przyglądasz się również długo i uważnie jego bratu, RX-A870. Ten ostatni kosztuje 150 USD więcej, ale korzysta z dodatkowej łączności, w tym większej liczby wejść HDMI i wyjścia HDMI strefy 2, a także wyjść przedwzmacniacza, dzięki czemu możesz przynieść własne wzmocnienie do stołu, jeśli potrzebujesz więcej (i w zależności od wielkości pokoju, prawdopodobnie tak). Co być może ważniejsze, korekcja pomieszczenia YPAO RSC w A870 obsługuje pomiary wielopunktowe, co powinno znacznie przyczynić się do dokładniejszego pomiaru odległości i poziomu oraz powinno pomóc w automatycznej korekcji urządzenia.

Bardziej porównywalny cenowo konkurent to Onkyo TX-NR777, który charakteryzuje się odrobinę większą mocą (110 watów na kanał przy 8 omach, mierzone od 20 Hz do 20 kHz przy 0,08 procentach THD, dwa kanały sterowane). Posiada również tę samą nowoczesną łączność HDMI, co A770, ale oczywiście brakuje mu możliwości multiroom audio MusicCast. Oferuje wbudowane Wi-Fi i obsługę AirPlay i Chromecast (wraz z wbudowanymi TIDAL i Spotify).

AVR-X1400H firmy Denon to kolejna opcja do rozważenia, jeśli chcesz zaoszczędzić jeszcze więcej pieniędzy. Kosztując 599 USD, jest z grubsza porównywalny pod wieloma względami, chociaż oczywiście opiera się na Audyssey MultEQ XT do korekcji pomieszczenia i HEOS do obsługi bezprzewodowego ekosystemu muzycznego z wieloma pomieszczeniami. Jest jednak jeszcze lżejszy, jeśli chodzi o moc znamionową, przy 80 watach na kanał (8 omów, mierzonych od 20 Hz do 20 kHz przy 0,08 procentach THD).

Podsumowanie
Główną historią, która rozwinęła się w czasie, gdy spędziłem z amplitunerem AV Yamaha RX-A770, jest jedno z oczekiwań. Jak wspomniałem w całym tekście, może nie do końca spełniać oczekiwania określone przez jego nazwę Aventage. Z drugiej strony, przekracza praktycznie wszystkie oczekiwania określone przez cenę 649 USD. Ci czytelnicy, którzy ostatnio piszą, prosząc o więcej krwi? Jestem pewien, że wolisz, abym mocno opierał się na tym pierwszym; ale kiedy tu siedzę, przekopując się przez notatki, zastanawiając się po raz ostatni nad swoimi obserwacjami i wrażeniami odsłuchowymi, coraz bardziej zbliżam się do tych ostatnich.

Faktem jest, że żaden odbiornik za 650 USD nie wywieje włosów przy referencyjnych poziomach odsłuchu, chyba że prowadzisz kwintet hybrydowych głośników, takich jak wieże GoldenEar Triton One. W końcu jednak, kiedy nauczyłem się żyć z bardziej umiarkowanym wyjściem, z którym A770 był wygodny, zostałem oczarowany cudownie brzmiącą małą jednostką, która zapewnia poziom głębi, szczegółowości i niuansów, które każdy audiofil może pokochać. Czy to ostatnie słowo w dynamice? Nie. Czy to więcej niż nadrabia oszałamiającym obrazem, fantastycznym interfejsem użytkownika, godną podziwu łatwością obsługi i kompatybilnością z jednym z najmniej frustrujących zastrzeżonych bezprzewodowych ekosystemów muzycznych?

W mojej książce absolutnie tak.