Recenzja trzykanałowej listwy dźwiękowej Paradigm PW

Twoje serce jest nastawione na pełnoprawny system dźwięku przestrzennego, ale z jakiegokolwiek powodu nie ma go w kartach, czy to ze względu na ograniczenia przestrzenne, kwestie estetyczne, czy akceptację małżonków. Podejście soundbara jest atrakcyjne ze względu na swoją formę i wygodę, ale chcesz uzyskać wyższy poziom wydajności niż przeciętny, typowy soundbar. Jeśli to Cię opisuje, Paradigm ma nowy produkt, który zdecydowanie zasługuje na Twoją uwagę.

Jak sama nazwa wskazuje, PW Soundbar (1 299 USD) jest częścią linii Premium Wireless firmy Paradigm, która obejmuje produkty takie jak poprzednio testowany PW AMP, a także przedwzmacniacz i dwa głośniki bezprzewodowe. Wspólnym mianownikiem całej linii jest poleganie na DTS Play-Fi do bezprzewodowego przesyłania muzyki. PW Soundbar dodaje kilka sztuczek, których nie mają inne produkty PW – a mianowicie łączność bezprzewodowa aptX Bluetooth i AirPlay.

Ten soundbar zapewnia również możliwość stworzenia kompletnego systemu dźwięku przestrzennego za pośrednictwem Play-Fi, łącząc go z parą PW 600 (lub innymi kompatybilnymi samodzielnymi bezprzewodowymi głośnikami Play-Fi) w aplikacji Play-Fi. Ale za chwilę przejdziemy do szczegółów. Najpierw porozmawiajmy o samym PW Soundbar, ponieważ jego unikalny design z pewnością wzbudzi kilka brwi.

W swojej skromnie wyglądającej obudowie, pod niekontrowersyjnym grillem, PW Soundbar ma w sumie dziewięć pełnozakresowych przetworników, pogrupowanych w trzy kanały po trzy przetworniki, wszystkie wspierane przez 270 watów dynamicznej mocy szczytowej (135 watów RMS ). To wszystko wydaje się całkiem normalne, prawda? Wyróżnia się konfiguracja tych sterowników. W przypadku lewego i prawego kanału zewnętrzny zabierak jest obracany o około 45 stopni w osi poziomej i pionowej tak, że jest skierowany do góry i na zewnątrz; centralny sterownik jest, jak szacuję, gdzieś w okolicach 15 stopni przed skierowaniem prosto w górę; a wewnętrzny kierowca wskazuje mniej więcej 15 stopni w kierunku prostoliniowym, z mniej więcej tym kątem zbieżności.

W sekcji kanału centralnego, najbardziej lewy przetwornik wskazuje mniej więcej 15 stopni w górę; centralny kierowca jest całkowicie podzielony na strzały w górę i do przodu; a prawy kierowca wskazuje głównie do przodu, ale z lekkim odchyleniem do tyłu.

Ta niezwykła konfiguracja sterowników zapewnia PW Soundbarowi dużą elastyczność pod względem rozmieszczenia. Umieszczony płasko na blacie stołu pod telewizorem (i prawdopodobnie poniżej poziomu uszu), powoduje wypychanie dźwięku w górę i na zewnątrz, co sprawia, że ​​system wydaje się większy niż jest w rzeczywistości. Umożliwia również montaż listwy PW Soundbar nad lub pod telewizorem, z „podstawą" szafki płasko przy ścianie. W przypadku montażu na ścianie pod telewizorem soundbar jest montowany „do góry nogami” (lub „do góry nogami”, jeśli założysz, że pozycja na stole jest jego naturalnym stanem), a zmiana w menu ustawień powoduje odwrócenie konfiguracja kanałów tak, aby lewy był nadal lewy, a prawy nadal prawy.

Pod względem łączności PW Soundbar jest w pełni załadowany. Posiada trzy wejścia HDMI (2.0a z HDCP 2.2 i pełną obsługą 4K/60p i HDR, co jest czymś, czego Paradigm nie wymienia jako punktu sprzedaży na swojej stronie internetowej lub na opakowaniu – moim zdaniem poważnym niedopatrzeniem), a także jedno wyjście HDMI z funkcją Audio Return Channel. Nie ma przetwarzania wideo, tylko przekazywanie, ale wspomniane przekazywanie obejmuje 3D, jeśli to twoja sprawa. Soundbar obsługuje dekodowanie Dolby Digital i DTS, podwójne wejścia stereo RCA, podwójne optyczne cyfrowe wejścia audio i wyjście na subwoofer. Posiada również możliwości wyjścia bezprzewodowego subwoofera i jest wyposażony w bezprzewodowy odbiornik subwoofera, który może być używany z wybranym subwooferem.

Podobnie jak w przypadku wszystkich linii PW firmy Paradigm, oferuje funkcje korekcji pokoju Anthem, zarówno za pośrednictwem oprogramowania komputerowego i dołączonego mikrofonu, jak i nowej aplikacji mobilnej ARC na iOS.

Podłączenie
Ponieważ PW Soundbar może być używany na wiele różnych sposobów, dwukrotnie przeszedłem przez cały proces konfiguracji i testowania. Najpierw skonfigurowałem go jako czysto 3.1-kanałowy system, opierając się na dołączonym bezprzewodowym odbiorniku subwoofera podłączonym do Paradigm Monitor SUB 8. Przetestowałem również kilka innych subwooferów, w tym ostatnio testowany RSL Speedwoofer 10S, który nie wyszło tak dobrze, jak się spodziewałem. Soundbar PW lubi dość wysoki punkt zwrotnicy 120 Hz lub mniej więcej, a 10S działa lepiej ze standardową zwrotnicą 80 Hz, przynajmniej w moim pokoju. Z drugiej strony Monitor SUB 8 okazał się być idealnym uzupełnieniem soundbara.

Podłączyłem PW Soundbar do mojej sieci przez Ethernet, uruchomiłem Anthem Room Correction i przez kilka dni zignorowałem inne funkcje sieciowe, oceniając system wyłącznie jako produkt AV. Wyniki ARC okazały się dość zaskakujące, wręcz dosadne. Mówiąc najprościej, PW Soundbar zapewnia reakcję w pomieszczeniu, jakiej można oczekiwać od ładnego trio małych głośników półkowych. W rzeczywistości poniżej znajduje się porównanie między pomiarami kanału centralnego głośnika PW Soundbar (u góry), głośnika centralnego CG23 za 200 USD (środek) i głośnika kanału centralnego Q200c serii Q200c za 499 USD (na dole). Łączna odpowiedź w pomieszczeniu (z pięciu pozycji pomiarowych) jest zaznaczona na czerwono, odpowiedź pomieszczenia po zarządzaniu basem jest na fioletowo, krzywa docelowa jest na czarno, a skorygowana odpowiedź na zielono.

Od razu zauważysz kilka rzeczy. Po pierwsze, podczas gdy zwykle ustawiam częstotliwość Max EQ 500 Hz podczas korzystania z ARC, pozwalam mu robić swoje z PW Soundbar aż do maksymalnej częstotliwości 5000 Hz. Po drugie, między tymi dwoma punktami nie było wiele do zrobienia. Podczas gdy powyżej 5 kHz jest nieco chwiejny, moc wyjściowa głośnika PW Soundbar jest, jak na soundbar, zaskakująco gładka i neutralna, w porównaniu z centrum KEF.

To, czego te wykresy nie pokazują, to fakt, że PW Soundbar wchodzi w interakcje z pomieszczeniem o wiele bardziej niż typowy głośnik, co nie jest zaskakujące, biorąc pod uwagę jego unikalną konfigurację sterowników. Podczas mojego pierwszego uruchomienia korekcji pokoju w Anthem zauważyłem, że odpowiedź lewego kanału wyglądała nieco inaczej w porównaniu z odpowiedzią prawego. Wynikało to z faktu, że jeden z głośników RSL pozostawiłem na swoim kredensie, blisko lewej strony obudowy soundbara, co powodowało chwiejne odbicia. Usunąłem głośnik RSL, ponownie uruchomiłem ARC i uzyskałem znacznie bardziej spójne wyniki. Później zauważyłem, że kiedy zamknąłem drzwi do sypialni (tworząc w ten sposób większą odległość między soundbarem a jego najbliższą granicą po lewej stronie), dźwięk znów był niezrównoważony, ale tym razem tylko nieznacznie (i nie wystarczał dla pani nawet zauważyć).

Podsumowując, PW Soundbar lubi stosunkowo symetryczne pomieszczenie, czego można się domyślić patrząc na jego przetworniki. Jednak tak długo, jak istnieje rozsądna przestrzeń między listwą dźwiękową a ścianami bocznymi, ARC całkiem dobrze radzi sobie z każdą rozsądną asymetrią.

Jeśli chodzi o źródła, polegałem na połączeniach HDMI z soundbarem z mojego OPPO BDP-93 i mojego Dish Network Joey, a także z soundbara do mojego telewizora. Jeśli chodzi o fizyczną konfigurację, PW Soundbar ma zestaw funkcji, który jest bardziej zgodny z dobrym amplitunerem AV niż typowy soundbar. Masz opcje przewodowego, bezprzewodowego lub bez subwoofera. Możesz dostosować opóźnienie synchronizacji ruchu warg oraz włączyć/wyłączyć funkcje, takie jak Audio Return Channel, CEC i HDMI Bypass. Możesz dostosować szerokość stereo, włączyć kontrolę IP w trybie gotowości i majstrować przy wielu innych ustawieniach. W rzeczywistości podręcznik wygląda jak książka telefoniczna małego narodu wyspiarskiego. A wszystkie jego funkcje konfiguracyjne są obsługiwane przez piękny mały panel górny (lub panel przedni, jeśli PW Soundbar jest zamontowany na ścianie) ekran OLED. Przydałyby się możliwości wyświetlania na ekranie, ale ich brak nie jest wielkim problemem,

Po kilku dniach testów 3.1-kanałowych nadszedł czas, aby przejść na pełny dźwięk przestrzenny, co oznaczało skorzystanie z możliwości Play-Fi PW Soundbar, aby dodać parę Paradigm PW 600 z tyłu pomieszczenia. Konfiguracja Play-Fi to interesująca bestia. Przejrzyj recenzje użytkowników dotyczące aplikacji Play-Fi w wybranym sklepie mobilnym, a znajdziesz dwa różne rodzaje doświadczeń: konfiguracja to albo szybki i łatwy proces, albo kapryśny, rzucający telefonem koszmar i wydaje się, że nie ma wyraźnego rymu ani powodu, dla którego tak jest. Mam nadzieję, że twoje wrażenia będą należały do ​​pierwszej kategorii, ale moje zdecydowanie należą do drugiej – nie tylko z PW Soundbar, ale ze wszystkimi produktami Play-Fi. Oszczędzę wam szczegółów i powiem tylko, że dodanie i skonfigurowanie dwóch bezprzewodowych surroundów PW 600 okazało się frustrujące, ale w końcu to się stało. Jeśli w przeszłości konfigurowałeś produkty Play-Fi bez żadnych incydentów, możesz oczekiwać tej samej łatwości tutaj. Jeśli masz problemy z konfiguracją Play-Fi, najlepszym rozwiązaniem może być powierzenie tej części procesu lokalnemu dealerowi Paradigm.

Po utworzeniu kompletnego systemu surround mogłem dostosować odległości i głośność listwy dźwiękowej i każdego głośnika surround (te ustawienia są również dostępne po fakcie z zakładki Dźwięk przestrzenny w aplikacji Play-Fi, jeśli zajdzie taka potrzeba poprawić je), a następnie ponownie uruchomiłem Korekcję pokoju Anthem. Fajną rzeczą w PW Soundbar jest to, że ARC zmierzy i przeprowadzi korekcję pomieszczenia na wszystkich podłączonych do niego głośnikach surround i subwooferze. Traktuje konfigurację jak pełnoprawny komponentowy system dźwięku przestrzennego.

Warto zauważyć, że po moich początkowych problemach z konfiguracją Play-Fi nie miałem żadnych problemów z łącznością w trakcie przeglądu.

Kliknij na drugą stronę, aby zapoznać się z wydajnością, wadami, porównaniem i konkurencją oraz wnioskiem…

Wydajność
Postanowiłem rozpocząć swoje testy od ciekawego wyzwania. Po zapoznaniu się z Les Miserables Toma Hoopera (Universal Studios) przez głośniki Paradigm Persona warte 24 500 USD, pomyślałem, że przetestuję go przez PW Soundbar, aby zobaczyć, czego brakuje. Nie trzeba dodawać, że uderza przejrzystość i czystość brzmienia. Podobnie jak wielkie, bombastyczne dźwięki wojny pod koniec filmu. Mimo to byłem nieco zachwycony tym, jak dobrze PW Soundbar poradził sobie z gęstością i dynamiką ścieżki dźwiękowej. W szczególności wersja „I Dreamed a Dream” Anne Hathaway poruszyła mnie swoim bogactwem i słodyczą, ale soundbar naprawdę zasługuje na wielkie uznanie za zrozumiałość, z jaką oddał wszystkie wokale filmu.

Z wypełnionymi numerami chóralnymi, takimi jak „Do You Hear the People Sing?” PW Soundbar, nawet bez korzyści z kanałów surround, dostarczał duże, piękne, wyraziste i wypełniające pomieszczenie warstwy dźwięku, z pięknie wyraźnym wokalem i nabrzmiałą orkiestracją, która brzmi znacznie lepiej niż powinna. Nie słyszałem żadnego z ciężkich, nadmiernie przetworzonych i fazowych dźwięków średniotonowych, których normalnie doświadcza się podczas przesyłania sygnału dźwięku przestrzennego do trzykanałowego soundbara.

Kolejny kerfuffle jest również dostarczany z zaskakującym uderzeniem. Chociaż wystrzały nigdy nie brzmiały tak dynamicznie, jak w przypadku znacznie większego systemu komponentów, nadal były dość trzaskające, biorąc pod uwagę ograniczenia wielkości obudowy.

To samo można powiedzieć o filmie Serenity (Universal Studios), pełnej akcji kontynuacji anulowanego kryminalnie serialu Firefly. Ten film starał się doprowadzić listwę dźwiękową PW do punktu krytycznego, ale się nie powiódł. Ponownie, czy listwa dźwiękowa jest ostatnim słowem pod względem dynamiki i szczegółów? Nie, nie jest. Ale czy jest bardzo blisko szafki o wysokości zaledwie czterech cali i głębokości 5,5 cala? Włóczęga, tak.

Unikalna dźwiękowa mieszanka starej i nowej, światowej aranżacji i futurystycznych efektów dźwiękowych nie z tego świata, sześciostrzałowej strzelaniny i laserowych kanonów w ławkach, to dużo dla każdego systemu głośnikowego, ale PW Soundbar poradził sobie z tym sprawnie. Jeśli wybieram gnidy na małe kawałki, była jedna linia dialogowa, która została całkowicie zaciemniona, gdy uruchamiałem soundbar w trybie 3.1. Pojawia się zaraz po najbardziej tragicznej linii dialogu w całej historii kina („Jestem liściem na wietrze; patrz, jak szybuję” – będę walczył z każdym, kto się nie zgodzi). Dialog, o którym mowa, ma miejsce, gdy kapitan Mal wygląda przez okno kokpitu Serenity i mamrocze pod nosem: „Kurczak wrócił do domu na grzędę”. To jeden z moich pięciu najlepszych testów wytrzymałościowych na zrozumiałość dialogów, a PW Soundbar, przynajmniej pozostawiony własnym urządzeniom, nie zdał. (Pamiętaj, że większość głośników centralnych nie.)

Zaraz po obejrzeniu Serenity następuje przełączenie na konfigurację dźwięku przestrzennego wraz z tylnymi głośnikami PW 600. Postanowiłem spróbować jeszcze raz tej scenie. Okazuje się, że odciążenie tych dziewięciu kierowców załatwiło sprawę – a przynajmniej sprawiło, że ta linia była znacznie bardziej widoczna.

Ponowne oglądanie tej kosmicznej bitwy również dało mi coś w rodzaju „Och, więc tego mi brakowało”, co mam na myśli w najbardziej komplementarny sposób. O to właśnie chodzi w PW Soundbar: nawet bez głośników surround (lub tandetnego i dziwnie brzmiącego przetwarzania sztucznego dźwięku przestrzennego), nie czujesz, że tracisz wiele w danej chwili. Dodanie głośników surround do PW Soundbar z pewnością wzmacnia efekt kinowy, a połączony system przewyższa nawet jakość wielu mniejszych systemów głośników surround, które przesłuchałem. Jednak sam soundbar (oczywiście z pomocą subwoofera) działa tak sprawnie, że nie zdajesz sobie sprawy, że potrzebujesz głośników surround, dopóki nie dodasz głośników surround.

Wiele z tego sprowadza się po prostu do sposobu, w jaki PW Soundbar z gracją kieruje dźwięk w górę i na zewnątrz do pomieszczenia, tworząc duże, głębokie i bogate pole dźwiękowe nawet w trybie dwukanałowym z nagraniami stereo. To efekt, który świetnie brzmi z utworami takimi jak „Mansinneedof” Sarah Jarosz z jej debiutanckiego albumu Song Up In Her Head (Sugar Hill Records). Piosenka jest studium gęstej i kontrastowej faktury: błyskawicznie wybierana mandolina Sarah, przerywana harmonijnymi harmonikami z tego samego overdubbingu, tańczy na łóżku powolnego, niskiego, smykanego kontrabasu, z figlarnymi skrzypcami przemykającymi między szczelinami i szczelinami toru. Nie jest to łatwe miksowanie, ale PW Soundbar to więcej niż sprawiedliwość, dając mu mnóstwo miejsca do oddychania i cudownie rejestrując barwę instrumentów akustycznych, bez zamulenia szybkiego staccato głównej melodii. Wielkie uznanie.

Minusy
Jeśli jest jedna rzecz, w której PW Soundbar się nie wyróżnia, zwłaszcza w trybie dwukanałowym, jest to precyzyjne obrazowanie. „Hey Ladies” z Paul’s Boutique 20th Anniversary Edition Beastie Boys (Capitol Records) zaczyna się spowolnionym samplem z połowy „Machine Gun” The Commodores, który wychodzi poza fazę około 10 sekund. Nie chodzi o to, że piosenka brzmi źle przez PW Soundbar. Właściwie brzmi to całkiem nieźle. To po prostu nie brzmi poprawnie. W ogóle. To zabawne przesunięcie fazowe nie jest super szerokie i od ściany do ściany tak, jak powinno. Zamiast tego staje się po prostu większy, wyższy, grubszy i grubszy… bardziej amorficzny.

Uważam, że subwoofer jest niezbędny do uzyskania optymalnej wydajności, co doda do tej ceny wynoszącej 1299 USD. Fajną rzeczą jest to, że masz możliwość korzystania z dowolnego subwoofera (może nawet takiego, który już posiadasz). Dodanie głośników dźwięku przestrzennego – co w moim przekonaniu nie jest tak istotne – również przyczyni się do poprawy wyników. Możesz użyć dowolnego głośnika Play-Fi dowolnego producenta; głośniki PW 600, których użyłem w tym teście, kosztują 599 USD za sztukę. Zsumuj całkowity koszt tego systemu zgodnie z przeglądem, a otrzymasz zakres 3500 USD. Za takie pieniądze można zbudować naprawdę komponentowy system dźwięku przestrzennego; ale znowu, jak powiedziałem we wstępie, ten system jest naprawdę bardziej dla ludzi, którzy nie mogą lub nie chcą iść na pełną ścieżkę systemu komponentów.

Porównanie i konkurencja
Kilka innych wysokiej klasy, wysokowydajnych soundbarów, które sprawdziliśmy, to Focal Dimension (1399 USD bez subwoofera, 1500 USD z nim) i Monitor Audio ASB-2 (1649 USD bez subwoofera). Żaden z tych starszych soundbarów nie jest tak w pełni funkcjonalny i/lub aktualny w najnowszym standardzie HDMI jak PW Soundbar.

Nowy system DLB-5 3.1.2 Surround Bar firmy Integra o wartości 1200 dolarów to intrygująca opcja. O ile mogę powiedzieć, nie robi całej rzeczy „bezprzewodowe głośniki dźwięku przestrzennego Play-Fi”, ale ma dwa głośniki oparte na obiektach skierowanych w górę i obsługuje zarówno Atmos, jak i DTS: X. Dekodowanie i zasilanie zapewnia super dyskretny, smukły odbiornik z czterema wejściami HDMI z HDMI 2.0a, HDCP 2.2 i całym tym jazzem. Dołączony jest również subwoofer. Dzięki zewnętrznemu odbiornikowi nie uzyskasz pełnej wygody, jaką oferuje PW Soundbar.

Yamaha YSP-5600 (1 599 USD) to jednoczęściowe rozwiązanie, które symuluje pole dźwiękowe 7.1.2 Atmos/DTS:X przy użyciu technologii Digital Sound Projector firmy Yamaha. Nie jest wyposażony w subwoofer ani bezprzewodowy głośnik surround, ale ma Bluetooth i cztery wejścia HDMI 2.0 (choć nie ma przejścia HDR).

Wspomnij o soundbarze z możliwością bezprzewodowego przesyłania strumieniowego i obsługą bezprzewodowego dźwięku przestrzennego, a większość mózgów prawdopodobnie skłania się w stronę Sonos PlayBar. Jest to z pewnością bardziej przystępne rozwiązanie niż PW Soundbar, z samym PlayBarem sprzedawanym za 699 USD, dodatkowymi głośnikami Play:1 za jedyne 199 USD za sztukę, a Sonos Sub dodającymi kolejne 699 USD. Jeśli chodzi o łączność, PlayBar nie należy do tej samej ligi co PW Soundbar, a pod względem wydajności nie uprawia nawet tego samego sportu. Nie dekoduje również DTS.

Jeśli jesteś zaintrygowany wydajnością PW Soundbar, ale nie jesteś zainteresowany możliwościami Play-Fi/sieciowymi, Paradigm oferuje również Soundplay za 899 USD, który wykorzystuje ten sam projekt z dziewięcioma przetwornikami i zawiera korekcję pokoju Anthem i Bluetooth.

Podsumowanie Paradigm wprowadził do swojego nowego soundbara PW
wiele funkcji i wydajności. Jego łączność nie ma sobie równych – z aptX Bluetooth, AirPlay i Play-Fi po stronie bezprzewodowej oraz HDMI 2.0a z HDR/3D pass-through, optycznymi wejściami cyfrowymi i analogowymi po stronie przewodowej. Połącz to z funkcjami Anthem Room Correction, które umożliwiają dostrojenie listwy dźwiękowej PW, a także podłączonego subwoofera i bezprzewodowych głośników surround, aby zrekompensować dokładną charakterystykę akustyczną Twojego pokoju, a zrozumiesz, dlaczego jestem bardziej skłonny aby porównać go z pełnowymiarowym komponentowym systemem dźwięku przestrzennego niż inne soundbary. Oczywiście są kompromisy; jednak czysto pod względem jakości dźwięku, radzi sobie z dowolną liczbą wysoko cenionych małych i średnich systemów głośnikowych.